Ocak 2009 arÅŸivi

30. Haftamızın sonu

Haftalar artık yuvarlanarak geçiyor sanki. Yeni haftaya baÅŸladık derken bir bakıyorum ki bitirmiÅŸiz. Haftada iki gün olan ÅŸantiye günlerimin üçe çıkmasının da payı vardır bunda muhakkak.  Hiç geçmeyecek sandığım hamilelik günlerimde artık otuzlu haftalara baÅŸladık ya, bundan sonrası daha da hızlı geçer diye düşünüyorum. Åžafak saymaya baÅŸlayacağım :) DoÄŸum hesaplayıcıları 40 haftanın sonunu 3 Nisan olarak veriyorlar. Yani ÅŸu durumda 73 gün kaldı doÄŸuma diyebiliriz. Åžafak askeri tabirle ‘atarsa Karaman‘ mış. Babamız öyle söyledi :) Giderek yaklaşıyor kavuÅŸma günü ve ben nasıl olacak, o gün geldiÄŸinde ne hissedeceÄŸim, korkacak mıyım gibi soruları ÅŸimdilik hiç düşünmüyorum. Sanki Cennetten müjde haberi geldi bana :) Bu ne rahatlık, bu ne bohem hayat :p

Click to continue reading “30. Haftamızın sonu”

29.haftamız da bitti…

Bu gün artık otuzuncu haftamızı yaşıyoruz. 29H5G lük olduk. İngiltere’den gelen iÅŸverenlerimizin saha denetimi sebebi ile ÅŸantiyede yoÄŸun bir hazırlık vardı. Ben de bu yüzden iki gündür ÅŸantiyede olduÄŸumdan eve döndüğümde yorgunluktan bir kaç gündür internete giremedim. Son havadisler şöyle; Cuma sabahtan babamız elimizden tuttu, oÄŸlumla beni doktora götürdü. Biraz geç kalmış olmakla birlikte gider gitmez muayeneye alındık. Kilo ve tansiyon kontrolünden sonra bebiÅŸimize baktı doktor bey. Yine öncelikle kafatası olmak üzere bebiÅŸimin tüm ölçülerine bakıldı. Yaklaşık olarak 1300 gr ve yine yaklaşık olarak 38 cm olmuÅŸ meleÄŸim. Sonra organları tek tek gözden geçirildi. Bir sorun yok çok şükür. Üç boyutlu bir resim istedim yüzünü görebileceÄŸim ama bu defa da görüntü oluÅŸabilmesi için yüzünün önünde su yastığı olması gerektiÄŸinden ve bizimki kendi çeperine kafasını dayamış vaziyette olduÄŸundan bu defa da fotoÄŸraf alamadık. Yüzünü bizden neden saklıyorsun annem??? Sürpriz mi yapmak istiyorsun yoksa bize?

Bu haftanın başında annemle babam bize kalmaya geldiler. Doktorumun bana söylediği şu sıralar biraz dinlen uyarısı sebebiyle onları biraz korkuttum sanırım. Emine ablama bahsettiğim hafif ağrılarım annem tarafından büyütüldüğü için beni görmeye geldiler. Üç gündür akşamları onlarla birlikteyiz :) Hoş sohbetle geçen akşamlar. Annem babam yanımda pek bir keyifliyim bu hafta :)

29. Haftanın sonunda kilo; 68,1 / Tansiyon 11-7

Veeee bu gün 28. haftayı da bitirdik.

Evet kuÅŸum, artık sen de ben de gittikçe büyüyoruz. Kocaman bir göbeÄŸim var ve içinde de sen :) Bir kiloyu geçmiÅŸ olman lazım. Bakalım haftaya Cuma Herman Bey’le randevumuzda görebilecek miyiz seni? Yüzünü, kime benzediÄŸini… Henüz bir ismin yok. Baban ve ben ve hatta herkes senin için isim bulmaya çalışıyoruz. Bakalım ne olcak adın… Artık hareketlerin çok daha belirgin. Hem sayıca daha fazla hem de etkisi daha yüksek. Hatta geçenlerde uzanmış dinleniyordum, uyku ile uyanıklık arasında bir tekmeler attın saÄŸ yanlarıma üst üste :) ne oluyor dedim ve panikle uykumdan uyandım :) Düşün yani ne kadar sert vurduysan artık beni uykumdan uyandırdın. Olsun sen hep hareket et ben uyumasam da olur, benim tatlı, minik, güzel bebeÄŸim…

Yürüyüşüm değişti, oturup kalkmam, yatakta bir yandan diğer yana dönmem ağırlaştı ama çok şükür hala kayda değer bir şikayetim yok. Beni hiç yormadın, üzmedin, zorlamadın şimdiye kadar. Babanın ve benim bebekliğimize benzeyeceksin inşaallah. Yeri gelmişken söyleyeyim; çok uslu ve anne babasını hiç üzmemiş, yormamış olan bir çift anne babaya sahipsin :)

28. Haftanın sonunda kilo: 67.6 / Tansiyon: 12 - 8

27. Haftamızı da yedik :)

Bu gün itibari ile 28. haftamıza girmiÅŸ bulunuyoruz. Yürüyüşüm deÄŸiÅŸti artık. Biraz paytak ama kesinlikle çok sevimli yürüdüğümü düşünüyorum… Baban çok gülüyor bana. Haftada 500 gr. almam gerekirken 700 gr. civarında kilo almaya baÅŸladım. Bence kötü deÄŸil, hatta böyle giderse aklımdaki kilo ile bitirebileceÄŸiz bu iÅŸi. DoÄŸumdan sonra da en kısa sürede eski formuma dönmek istiyorum kısmetse. ama bunlar üçüncü, beÅŸinci derecede istekler benim için. En önemlisi senin sapasaÄŸlam doÄŸman ve iyi yürekli bir insan olman. İnÅŸaallah.

Biz 27. haftayı devirdik, dünya 2008′i. OrtadoÄŸu’da suların durulmadığı bir yılbaşı geçirdik. Çok üzülüyorum ama dua etmekten baÅŸka elimizden hiç bir ÅŸey gelmiyor. Umarım senin zamanında daha barışçıl bir dünya olur gezegenimiz ve de daha aydınlık olur ülkemiz.Â

Click to continue reading “27. Haftamızı da yedik :)”